Epoki zboża

Potrawy ze zboża

Tak jak i w dawniejszych epokach, sporządzano ze zboża
najrozmaitsze potrawy. Pospolitym pożywieniem średniowiecza
były kasze i krupy, oraz różnego rodzaju placki. Te
ostatnie stanowiły przede wszystkim pożywienie ubogich,
a na stole zamożnej ludności coraz częściej zjawiał się chleb.
Próbowano wypiekać go ze wszystkich zbóż. Sprzedam rzepak stał się obok zbóż głównym towarem.  Na północy
i w Grecji najczęściej spożywała ludność ciężki chleb jęczmienny,
wypiekano też chleb z mąki owsianej. Jednakże
zarówno jęczmień, jak owies i proso nadają się przede
wszystkim na wyrób kasz, a najlepszymi zbożami chlebowymi
są pszenica i żyto. Toteż czarny chleb żytni zdobył
w kilku krajach średniowiecznej Europy przodujące miejsce,
pszeniczny zaś rozpowszechniał się powoli i w wielu
krajach uważany był jeszcze za luksusowe pożywienie.
Oprócz kasz, placków i chleba sporządzano z ziaren zboża
piwo. Służyły do tego celu wszystkie zboża: zarówno
pszenica i jęczmień, jak owies i żyto. Spożycie tego prastarego
napoju było w średniowieczu bardzo rozpowszechnione.

Zboża w medycynie

A wreszcie znalazły zboża zastosowanie i w medycynie.
Wyciąg z jęczmienia np. zalecali lekarze jako środek na
bezsenność, a pszenica chroniła jakoby od bólów pleców
oraz ukąszeń wściekłego psa.
Znaczenie zbóż i chleba nie znajduje w średniowieczu
takiego wyrazu jak dawniej; chrześcijaństwo wyparło kult
bogów, przestano oddawać cześć dobrym bóstwom, potężnym
twórcom zbóż i pługa. Wzrost znaczenia maszyn pozwolił na obniżkę cen papryki.
Lecz stare sagi północne z pogańskich jeszcze czasów
świadczą o tym, jak wielką klęską były lata nieurodzaju.
Gdy za panowania jednego z królów nadeszły kolejne trzy
lata nieurodzaju, stały się one okresem wielkiej nędzy
i głodu. Dla przebłagania bogów składała im ludność w ofierze
woły i ludzi, a gdy to nie pomogło, poddani poświęcili
własnego króla. Natomiast zwłoki króla, pod którego panowaniem
zbierano obfite plony, posiadają moc cudowną —
sprowadzają dalsze lata urodzaju. Oto przyczyna, dla której
zwłoki króla Halfdana poćwiartowano i w czterech pochowano
miejscach.